nieuwsbrief nr 5 // hard werken // voorbereiden // rommelen
stadsatelier Arnhem // nieuwe voorstelling // terugblikken
Hoi allemaal!
zo het heeft me even gekost voordat ik hier weer terug kon keren. het is drúk! of, het lijkt druk? nee het is echt druk. ik heb veel afspraken, dat heb ik lang nogal vermeden, maar nu ben ik een nieuwe voorstelling aan het voorbereiden en moet ik dus praten met eventuele regisseurs scenografen audiokunstenaars tegenspelers dramaturgen noem maar op. Leuk? Denk ik? Ook vermoeiend
. Ik blijf het spannend vinden: tegenover iemand zitten. Ik ga daar van zweten. Ik leun de hele tijd voorover. Ik zou graag iets meer achterover leunen. Ik heb wél al een geweldenaar opgepikt, waarmee ik dit voorjaar ga samenwerken. Ischa den Blanken heet hij, hij is maker en filosoof, maakt fictieve podcasts. Check ‘m. Onderaan de nieuwsbrief volgt nog een TIP.
Ik ben geselecteerd voor een residentie in samenwerking met Stadsateliers in Arnhem, en ga samen met Ischa bij Theater aan de Rijn een onderzoek doen naar audio voor mijn nieuwe voorstelling. Ik ben families aan het interviewen, en wil kijken hoe ik die interviews kan gebruiken. Ik denk dat het een heel
tof en speels onderzoek wordt, met veel onverwachte invalshoeken en inzichten. Een concretere uitnodiging volgt nog, maar schrijf 23 april om 17.00 maar alvast in je agenda.
Die nieuwe voorstelling trouwens, die heeft inmiddels een titel, en ook al bijna een regisseur. En een tegenspeler, heb ik ook al! Houd ik allemaal nog even geheim. Het heeft toch maar weer allerlei vorm gekregen. Het was toch maar weer een kwestie van geduld en langzaam door blijven lopen ook al weet je niet precies de weg.
IK BESEF ME DAT IK HELEMAAL NIET HEB TERUG GEREFLECTEERD OP MIJN RESIDENTIE DIT NAJAAR DAT MOET HIER NOG TUSSEN
- de residentie was heel fijn. de presentatie was geweldig. spelen bleek tóch weer leuk. weeral. toch maar weer. ik was erg blij met Tomer en met Willem. eigenlijk was het al een voorstelling, besef ik me de afgelopen weken. Maar eraan doorwerken betekent in dit geval wel nog veel meer diepte en breedte en kansen die gegrepen kunnen worden om dingen te gaan begrijpen en vorm te geven. Dus we werken er toch nog maar even aan door. Door de nieuwsbrief heen een impressie van het schrijfproces. Beelden door Marc Elisabeth. -
Verder is het een vanouds zzp-rommeltje. Werk voor de VPRO hier, gesprek in Arnhem daar, een interview afnemen, een mailtje sturen, een paar draaidagen, redactie-vergaderingen voor de Theaterkrant. Open calls voor dingen. Samen met Floor Wandel maakten we een superleuk filmpje over het boek dat we nu lezen met Club Lees, ‘Ik die nooit een man heb gekend’, een gewéldig science-fiction boek van Jacqueline Harpman. Hier het filmpje. Leuk om zo andere kunstenaars te leren kennen en even een middagje iets te knutselen.
(Ik weet helemaal niet of jullie weten dat ik dit ook doe, dit werk? Maar ik ben dus één van de gezichten van de online leesclub van de VPRO, Club Lees. We hebben een app waarin elke maand een ander boek staat, gratis, met in de kantlijn allemaal notities en content, waar je dan weer op kan reageren. Het is heel liefdevol en leerzaam en gezellig. En het is heel leuk om de VPRO en al haar mensen zo steeds beter te leren kennen). (ik was afgelopen maanden bijvoorbeeld ook een boekenclub hosten tijdens Wintertuin Festival en een middag presenteren tijdens Writers Unlimited. Nieuwe dingen die ik erg, erg leuk vind)
Ik heb fijne nieuwe mensen gevonden voor in mijn atelier op IJburg en ben benieuwd of het ons gaat lukken er een thuis van te maken. Ik denk wel een stukje meer alweer. We zitten vanaf maart met z’n vieren, Qiqi van Boheemen, die is performer en maakt foto’s, dan Noah Janssen, hij is regisseur, en Tamar van der Ven, zij is schrijver!
Ik weet niet about jullie, maar ik voel me eenzaam. Ik werk overdag vaak alleen, ik heb lieve huisgenoten maar we eten bijna nooit samen. Ik zoek een thuis. Overdag, in een gezamenlijk atelier, of ‘s avonds, in de gezelligheid van een gekozen familie. Ik hou van alleen zijn, maar alleen in de context van inbedding. Ik voel geen inbedding, of, te weinig. Ik vraag me af of andere zzp’ers hier ook mee worstelen, en hoe ze andere keuzes maken waardoor het misschien minder wordt. Naar de queer-gym gaan helpt. M’n verkering komt om de hoek wonen, dat zal ook helpen. En misschien wordt het toch echt tijd voor een kat.
veel liefs van deze soms eenzame theatermaker aka lonely horse
ps: antwoord altijd welkom
PPS: OH EN NOG WAT TIPS DUS!
1. Hoorspel RAAF van studioschelp. In 6 afleveringen wordt je meegenomen naar een huisfeestje en in de belevingswereld van Raaf. Een jongen die zichzelf overal nét even buiten ironiseert en filosofeert. Dit is een podcast van eerder genoemde Ischa. Ik vond het echt gewéldig.
2. DE SITCOMEBACK van DE HOE. Ik ben groot fan van DE HOE, ze maken grappig en ontroerend en ultraslim theaterwerk. Moet je gewoon een keer gezien hebben. Ze spelen binnenkort in De Brakke Grond in Amsterdam en in De Landing in Amstelveen (en door heel België!).
3. Festival Cement in Den Bosch, ja, Festival Cement is een theaterfestival voor jonge makers uit België en Nederland en heeft altijd een geweldig programma. Ik ga sowieso naar The show goes on van STEL en naar iets van Zephyr Brüggen. Zij staat daar met twee werken. Oh en naar HA van Jana Jacuka.